Zobacz też

Nowinki

Zdrowie

Jednakże średni okres terapii cIV-MDZ był dłuższy w naszym badaniu (4.2 dnia) niż w poprzednich (2.4). Odnotowaliśmy [niepowodzenie wstęnego leczenia], definiowane jako drgawki utrzymujące się >1h po wdrożeniu terapii cIV-MDZ w 18% przypadków. Podobne wyniki zostały już dotychczas opublikowane – terapia cIV-MDZ 7% 1/14, pentobarbital i inne barbiturany 24% 26/110, propofol 12% 4/34. Inne schematy leczenia, zdrowie selekcji pacjentów, i definicje odpowiedzi na leczenie uniemożliwiają porównanie tych prac.

Drętwienie i parestezje były najczęstszymi ubjawami uszkodzenia włókien czuciowych, były obecne u 81 pacjentów zaburzenia czucia głębokiego głębokiego i wibracji 23 pacjentów oraz bóle u 15 pacjentów. Badania płynu mózgowo-rdzeniowego przeprowadzono u 47 pacjentów: poziom białka wahał się 16,5 – 295 mg/dl a cytoza od 0-29/mm3. Poziom białka >45 mg/dl zaobserwowano u 33 pacjentów 31 z AIDS. Cytoza <10 42 pacjentów, 14-29 u 5 pacjentów.

Ale też ciężkim zaburzeniom czucia mogą nie towarzyszyć niedowłady i zaniki mięśni ( zaoszczędzenie gałązki ruchowej albo obniżenie progu czucia bólu w początkowej fazie ZCN ). Istotną rolę odgrywają też czynniki psychologiczne ( zwiększone odczuwanie dolegliwości bólowych w depresji oraz zaburzenia depresyjne w przebiegu zespołu bólowego i niesprawności ręki ). Typowe etapy rozwoju choroby określa kliniczna skala oceny stopnia nasilenia ZCN według Mondelliego, Passero i Gianniniego (2001): STADIUM ZCN OBJAWY KLINICZNE 1. tylko nocne parerstezje ręki 2. nocne i dzienne parestezje ręki 3. zaburzenia czucia w obszarze unerwianym przez nerw pośrodkowy 4. zanik i (lub) zaburzenia ruchowe mięśni kłębu 5. całkowity zanik i porażenie mięśni kłębu V. Egoistka pracowita laicko chodzi twarde przekonania.

Zobacz także